Thursday, June 29, 2017

இன்று என் பிறந்தநாள்


                     ------------------------------------------
இன்று என் பிறந்தநாள்.
நள்ளிரவு தாண்டி இந்த நாள் ஆரம்பிக்க, மனைவி தொடங்கி மகன்கள் தொடர்ந்து உறவுகள் நண்பர்கள் அலுவலகத் தோழமைகள் கலை இலக்கிய ஆளுமைகள் முக நூல் நண்பர்கள் எனப் பலரும் வாழ்த்துத் தெரிவித்தனர்.எல்லோருக்கும் என் இதயம் கனிந்த நன்றிகளை உரித்தாக்கிக் கொள்கிறேன்.
பிறந்த நாளின் போது எனக்கு வாழ்த்துச் சொல்வதற்காக ஒருவர் மேற்கொள்ளும் மெனக்கெடல் மிகுந்த நெகிழ்ச்சியை உருவாக்குகிறது.
நேரிலும் தொலைபேசி மூலமும் குறுஞ்செய்தி வாயிலாகவும் மின்னஞ்சல் பகிரி மெஸெஞ்சர் வழியும் வழியும் அன்பை என்னென்பது.வாழ்த்துவதற்கு செலவிடும் வார்த்தைகள் வெறும் வார்த்தைகள் அல்ல. அவர்களின் எண்ணமும் மகிழ்ச்சியுமல்லவா.
அலுவலகத்தில் ஐஸ்கிரீம்  குளிர்ச்சியோடு வாழ்த்தினார்கள்.
இவற்றினூடாக, இந்தப் பிறந்த நாளில் பிரத்யேகமாக சிலரிடம் வாழ்த்துப் பெற மனம் விழைந்தது.
வடசென்னைப் பகுதியில் மாதவரம், மாத்தூரில் இருந்து ஞாயிறு செல்லும் சாலையில் பெருங்காவூர் என்னும் கிராமத்தில் இயங்கும், ‘உயிரொளி’ முதியோர் இல்லத்தில் என்னைப் பெறாத பெற்றோராய் இருப்பவர்களிடம் வாழ்த்துப்பெற வேண்டும் என்பதே அது.
இன்றைய மதிய உணவினை அவர்களோடு உண்டது பெருமகிழ்வு. எவ்வித வெளிநாட்டுப் பண வருமானமும் இன்றி நடைபெறும் இல்லம் அது. முதியவர்களெனில் அறுபது எழுபது வயதல்ல. அங்கு குறைந்த வயதுடைய தாய்க்கே எண்பத்தைந்து வயது.மற்றவர்கள் அவரினும் மூத்தோர்.
ராஜ்குமார் தனது கட்டடத்தை வழங்க கணேசன் அவர்களின் உணவு மருத்துவம் போன்றவற்றைக் கவனிக்கிறார்.ஒரு நாள் முழு சிறப்பு உணவு வழங்க ரூபாய் நாலாயிரம் செலவாகிறது.
நான் அதனை இங்கே குறிப்பிடக் காரணம் நான் அதற்குப் பங்களித்தேன் என்பதைக் குறிப்பிடுவதற்காக அல்ல. நம் வாழ்வில், பிறந்த நாள்கள் சிறந்த நாள்கள் நினைவு நாள்கள் போன்ற தருணங்களை நிறைவுள்ளதாக்க விரும்ம்புவோர்க்கு அறியப்படுத்தும் நோக்கமேயாம்.
பணம் தான் வழங்க வேண்டுமென்பதில்லை. அவர்களுக்கு, செவிகள் தேவைப்படுகிறது. தாம் பேசுவதைக் கேட்க, செவிகள் தேவைப்படுகிறது. கால அவகாசம் கிடைக்கும்போது இப்பகுதி நண்பர்கள் அவர்களோடு உரையாடலாம்.
காதுகளைக் கதவடைப்புச் செய்து, முன் முடிவோடு அமர்ந்திருக்கும் பார்வையாளர்களிடம் பலசமயம் உரையாற்றுகிறோம்.நாம் பேசுவதை பிரியத்தோடு கேட்பதற்குக் காத்திருக்கிறார்கள்.இவர்களைப் போன்றோரிடம் உரையாற்ற நேரம் ஒதுக்குவோம்.
என்னைத்தொடர்பு கொண்டால் அவர்களுக்கு உதவிடும் வண்ணம் ஆற்றுப்படுத்தி விட ஏதுவாகுமென நம்புகிறேன்.
இந்தப் பிறந்த நாள் எனக்கு விஷேசமானது.

அனைவருக்கும் என் இதயம் நெகிழும் நன்றி.

நிதர்சனத்தின் விரல் பிடிக்கும் வரிகள்


(தமிழ்மணவாளனின், ‘உயிர்த்தெழுதலின் கடவுச் சொல்’, கவிதை நூலினை முன் வைத்து)
                                    -வேதநாயக்    

1992 லிருந்து 2016 வரை 8 புத்தகங்கள்.
இந்த உயிர்த்தெழுதலின்  கடவுச் சொல் வரை 5 கவிதை தொகுப்புகள்,
தமிழின் ஆளுமைக் கட்டுரைகள் ஒன்று, நூல் விமர்சன கட்டுரை நூல் ஒன்று, நவீன தமிழ் கவிதைகளின் நாடக கூறுகள்  பற்றிய காலமும் வெளியும் என்ற ஆய்வு நூல் ஒன்று என கால் நூற்றாண்டாக இயங்கி வரும் தமிழ் மணவாளன் அவர்களின் இந்த உயிர்த்தெழுதலின் கடவுச் சொல் நூல் வெளியீட்டின் சார்பாக சில வார்த்தைகள்.
அழகான வடிவமைப்புடன் படி வெளியீடாக (டிஸ்கவரி புக் பேலஸ்) உயிர்த்தெழுதலின் கடவுச் சொல் வெளிவருவதற்கு வாழ்த்துகள்.
அவரது வார்த்தைகளிலிருந்தே துவங்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்.

உடன்பாட்டுக்கான எந்த சொற்களுமில்லை யெனினும்
 உரையாடல் இடையறாது நிகழ்கிறது

வாசகனுக்கும் படைப்பாளிக்கும் இடையே இருப்பதாக நினைக்கப்பட்ட , நினைக்கின்ற தூரத்தை குறைத்திருக்கிறார் என இவ்வரிகளிலேயே நினைக்க வைத்து விடுகிறார்.
அத்துடன் 
சூட்சுமம்’, கவிதையில் அதன் தொடர் நூலிழை போல் அவரது பார்வையாக,

தேவைக்கான மசாலாவுடன் மணக்க மணக்க
 காலத்தின் சுவை நாவின் உணவாகிறது

எனக் குறிப்பிட்டு தெளிவுபடுத்தியும் விடுகிறார்.
எல்லா கவிதைகளையும் வாசித்துவிட்ட பின்பும் சில வரிகள் தொந்தரவு செய்தபடியே இருக்கின்றன.
எல்லோருக்கும்
யாரிடமேனும்
புகார் இருந்து கொண்டே இருக்கிறது
 எனத் தொடங்கும் கவிதையின் இறுதி வரிகளாய்,

எனவே தான் நடித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்
உன்னையெனக்கும்
என்னையுனக்கும்
பிடிக்கவில்லையெனினும்
பிடித்தது போலவும்
பிடித்திருந்த போதும் பிடிக்காதது போலவும்

என முடிக்கையில் நிதர்சனத்தின் விரல் பிடித்து வரிகள் அழைத்துப் போகின்றன.
கனவின் பெரு வழி அருகே போகலாமா வேண்டாமா என்ற கேள்விக்கு முதலடியை எடுத்து வைக்கலாம் என்று மிகையின்றி சொல்ல முடிகிறது இவரால்.
அவளின் கணவனை எனக்கு அறிமுகப்படுத்திய போது என்ற கவிதையில் கடைசி மூன்று வரிகள்

அவனின் ஓர் இயலுமையும்
என்னினோர் இயலாமையையும்
பகிரங்கப் படுத்தி  
என முடிகையில் வேறு எதனையும் பொதுமைப்படுத்தாமல் குறிப்பிட்ட குணாதிசய சித்திரங்களை முதன்மைப்படுத்தி வலிக்கச் செய்ய வைக்கிறது  இக் கவிதை.
சொல் எனும் 22 வரிக் கவிதை முத்தாய்ப்பு ரகம்.

நானொரு போதும் சொற்களை
அம்பென்பப் பிரயோகிப்பதே கிடையது
என்னவாயினும் நீ வீசும்
சொல்லல்லவா?
இன்னுமொரு கவிதையில் ,

நீண்ட எழுதுகோலெனத் தோன்றுமிக்
குடுவையில் பொங்கி வழியும்
நுரையடங்குமி டைவெளிப்போதிலே தானிந்தக்
கவிதையை 
செய்து கொண்டிருக்கிறேன் 
நான்

என்கையில் அது அவரே அவருக்காய்தான் அக்கவிதையை சமைத்துக் கொண்டிருக்கிறார் எனப் படுகிறது.
ஆண்ட்ராய்ட் கவிதைகள் நன்றாக வெளி வந்திருக்கிறது. குறிப்பாக ஆறாவதாக,உள்ளமர்ந்து சாளரத்தினூடாக பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில்’, எனத் துவங்கும் கவிதை.

முகநூலில் மட்டுமே அறிந்த என்னை அன்போடு அழைத்தமைக்காக 
இவரது கவிதைகளுக்கென  நான் என்னவென்று சொல்லி வாழ்த்த?
நன்றியும் பேரன்பும் ப்ரியங்களும் அவருக்கும்