Wednesday, August 11, 2010

யதார்த்தம்

எதைக் காய்ச்சி வடிக்கிறாய்
இத்தனை அடர்த்தியாய்
அகங்காரத்தை

தொடர்ந்த இறுக்கம்
சமாதியாக்கும்
மனத்தைப் புதைத்து

உதிரும் பூக்களாயினும்
அடுத்தடுத்து
உருவாகும் மொட்டுகள்
உயிர்த்தலின் அடையாளம்

இருக்கட்டும் தவறில்லை
என்றாலும் கூட
இயல்புதான் வாழ்க்கை

நினைவின் நிகழ்ச்சிகளன்று
நிஜம்  வேறாக

போவது போய்க்கொண்டிருக்கிறது
வருவது வந்து கொண்டிருக்கிறது
தடுப்பதற்கில்லையெதையும்

அவ்வளவு எளிதாய்
காணக்கிடைப்பதில்லை
கனவுகளின் சாம்ராஜ்யம்.

1 comment:

  1. உதிரும் பூக்களாயினும்
    அடுத்தடுத்து
    உருவாகும் மொட்டுகள்
    உயிர்த்தலின் அடையாளம்

    சத்தான வார்த்தைகள் ,முத்தான கவிதை ,படித்தேன் ,ரசித்தேன் .
    மணப்பாறை மண்ணை மறக்காத நெஞ்சை மறக்கவில்லை நானும்.

    ரவீந்திரன்.மணப்பாறை.

    .

    ReplyDelete